Persoonlijk

Het leed dat solliciteren heet

het leed dat solliciteren heet

Solliciteren is iets wat bij het leven hoort. Je moet solliciteren op een baan die jij wilt. Je maakt een motivatiebrief en een curriculum vitae. Dan is het afwachten. Zenuwslopende dagen/weken gaan voorbij. Je wilt die baan immers zo graag! En dan verschijnt er een mailtje in je mailbox. Je bent niet aangenomen. Weer ben je afgewezen. Schiet het dan nooit echt op?!

Sinds februari zit ik thuis. Ik ben toen gestopt als gastouder en als pedagogisch medewerkster, dit was iets wat ik tot op de dag van vandaag heel zuur vind. Het is namelijk een baan waar ik goed in was, maar ik kreeg het advies om eens stage te gaan lopen en ervaring op te doen. Ik heb de opleiding MBO onderwijsassistent afgerond, geen concrete ervaring in de kinderopvang (naast veel oppasuurtjes), maar een opleiding die voldoende was om het werk te mogen doen. Ik was niet van plan weer een stage te gaan doen, ik bedoel: er moest geld binnenkomen!

Via een vacature site, zag ik een vacature als stagiaire visual content en designer. Dat doet ik naar mijn mening nu ook. Als ik nu naast jou zou zitten zou ik dit verhaal op de zelfde manier uitleggen. Oke wel een stage dus en onbetaald, maar misschien kan ik hier wel heel veel van leren?! Ik ben blij dat mijn ‘stagebegeleider’ van Something New Fashion, mij die kans heeft gegeven. Zij vroeg tenminste niet een stagiaire die een specifieke opleiding volgde. Naar mijn mening keek ze naar wat ik kon en wat ze mij kon leren. Hier loop ik nu 1 dag in de week stage en ben ik daarnaast thuis heel veel aan het werk voor SNF.

het leed dat solliciteren heet

7 Vacatures per week.
En dan? Tja ik reageer wekelijks op 7 vacatures. Voor elke vacature heb ik een andere CV, motivatiebrief en ga ik sinds kort met mijn eigen magazine op pad om het bedrijf enthousiast te maken.
Schiet het al op? NEE! Ik krijg alleen maar te horen dat ik niet het juiste profiel heb, of niet in het bedrijf paste. Echt heel erg vervelend om steeds maar weer te horen. Ik doe gigantisch mijn best, maar mijn zelfvertrouwen word met de dag minder.

Opgeven bestaat niet.
Mijn kracht haal ik uit de positieve dingen. Ik kruip weer achter mijn laptop opzoek naar vacatures en dan verstuur ik weer 7 mailtjes. Ik zit nu wel keihard te denken: ga ik voor een voltijd opleiding of blij ik zoeken naar vacatures?

Wat zou jij doen als je 21 was? Voltijd studeren of solliciteren?
Ik ben heel benieuwd naar wat jij zou doen!

Liefs, Beaudine

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply
    Mariska
    23 mei 2016 at 11:27

    Beeeeauuu die bedrijven zijn allemaal stom, en de markt is gewoon kwalitatief uitermate teleurstellend op het moment. Ik zou gaan studeren want ik ben al 22 en ga dat ook doen 😛

  • Reply
    Fleur
    23 mei 2016 at 18:55

    Tis moeilijk he!
    Ik ben na mijn pedogogisch werker nog wel een andere opleiding gaan doen en daar heb ik tot op de dag van vandaag nog geen spijt van gehad!
    Hopelijk weet je snel wat je wilt en vind je een leuke baan:)!
    Fleur blogde onlangs over: Personal | Vakantieplannen: Interrail reis door ItaliëMy Profile

  • Reply
    Personal talk | School en werk
    13 juni 2017 at 16:55

    […] mijn brieven aan op de bedrijven waarop ik solliciteerde. Precies vorige jaar kon je lezen dat solliciteren echt niet op schoot. Nu had ik opeens twee bedrijven en mocht ik op gesprek komen. Bij de ene was ik door naar de […]

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge