Dag super Oma!

Afgelopen weken heb ik de meeste zwaarste dagen uit mijn leven meegemaakt. Ik ben mijn allerliefste oma kwijt✨.

Oma was mijn oma die met verjaardagen langere tijd bij ons bleef, zeg maar gerust een maand. Ook was ze er altijd met de kerst. Daarnaast was mijn oma niet alleen mijn oma, maar ook mijn tweede moeder. Ik kon zo vreselijk om haar opmerkingen lachen en ik heb zoveel geleerd van haar. Zelfs mijn eerste haak- en breiwerkjes heb ik aan haar te danken!

En toen ging het eigenlijk allemaal vrij snel. In november was ze er ook met mijn moeder’s verjaardag, ze had alleen heel erg veel last van hoesten en haar rug. Daarnaast was ze heel erg moe. Dit was niet de oma die ik kende van bijvoorbeeld vorig jaar rond de kerst. Toen oma na twee weken weer naar huis toe ging, ging het nog slechter. Op een gegeven moment hebben we de dokter gebeld en is oma opgenomen in het ziekenhuis.

Daarna ging het niet beter en terwijl ik die avond met mijn nichtje en vriendin een meidenavond had, werd ik gebeld door mijn moeder. ‘Beau, kom anders bij ons eten?’ , ‘Joh, het is nog niet laat, kom nou maar.’ Ik snapte er niks van, maar mijn nichtje was pas half acht thuis. Das toch eigenlijk te laat om met het gezin te eten zei ik tegen mama. En toen kwam het hoge woord eruit. ‘Het gaat niet goed met oma…’ Ik denk dat ik daarna wel 5 minuten tegen de telefoon heb gescheeuwd: ‘NEEE, NEEE, NEEE!’ Dat zo’n 5 minuten lang. Ik ben als een zombie de auto in gestapt en heb mijn nichtje opgehaald. Op naar mama… Daar heb ik zo keihard gehuild, ik wist niet eens dat ik dat nog kon!

Eenmaal bij mama werd besloten dat we NU naar oma toe moesten. Toen we in Apeldoorn aankwamen wist ik niet wat ik zag. ‘Was dit mijn oma?’, ‘Staan we niet gewoon in de verkeerde kamer?’ Helaas was het mijn oma en ze zag er heel slecht uit. Ik heb uren gepraat voor mijn gevoel, ook met familie, want op zo’n moment heb je elkaar echt nodig. ’s Avonds gingen we naar huis toe en zaterdagmiddag opnieuw weer naar Apeldoorn. Dit keer ging Dylan ook mee, wat mij een extra schouder gaf om op te huilen.

Dagen dingen voorbij. Ik ging naar school, maakte mijn toetsen en dacht stiekem heel veel aan oma. Tegen familie heb ik gezegd dat ze mij altijd mochten bellen maar niet als ik bezig was met een toets. Dan gewoon even niet.

Helaas is vorige week woensdag mijn allerliefste oma overleden✨. Wat is dat een groot gemis zeg! Ik was er natuurlijk al op voorbereid, maar dit voelt als een gebroken hart. Zeker de avonden zijn voor mij het allerzwaarste. Ik miste mijn moeder (die was dag in dag uit in Apeldoorn). Ik miste oma. Ik voelde mij echt soms even alleen op de wereld.

De hemel is een prachtige, sterke vrouw rijker en wij zijn een prachtige, sterke vrouw kwijt op deze aarde. Echt van deze vrouw heb ik zoveel geleerd en zoveel mogen genieten. Wat zal ik haar missen zeg!

Vandaag hebben we dan echt afscheid genomen van oma en wat was de dienst mooi! ✨

Lieve oma, alle mooie herinneringen zal ik nooit vergeten en zeker niet na alles wat u mij geleerd hebt. Ik ben gek op u! Dikke pakkerd Beau✨

Deze artikelen al gelezen?

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge